Nordic Walking - odchudzanie

Historia Nordic Walking sięga lat 20. Od 1997 roku spopularyzowany jako forma treningu, kształcąca umiejętności i podtrzymująca dobrą formę narciarzy biegowych w okresie letnim. Z biegiem czasu Nordic Walking stał się bardzo popularną formą treningu nie tylko dla sportowców.

Obecnie zaliczany jest do fitnessu i zajęć rekreacyjnych. Szacuje się, że tę formę aktywności uprawia około miliona osób. Prekursorką Nordic Walking w USA i Europie jest trenerka Malin Svensson (First International Nordic Walking Association Certified Master Trainer). 

Zalety nordic walking

„Spacer z kijkami” jest bardzo przyjemną i lekką formą aktywności fizycznej. Kijki służą do szybkiego, dynamicznego marszu z wymachami rąk do tyłu i odpychaniem się od podłoża. Niewątpliwą zaletą „spaceru z kijkami” jest jego prostota i małe obciążenie organizmu. Dlatego zaleca się tę formę ruchu w każdym wieku, szczególnie osobom starszym z dolegliwościami wykluczającymi intensywne ćwiczenia, a także osobom z cukrzycą, chorobami ortopedycznymi, chorobami układu krwionośnego, osobom z nadwagą oraz kobietom w ciąży i młodzieży.

Badania prowadzone przez amerykańskich naukowców potwierdziły pozytywny wpływ regularnych „spacerów z kijkami” na organizm człowieka. Podczas spaceru pracuje około 90% mięśni, co świadczy o jego dużej efektywności. Aktywna jest zarówno górna, jak i dolna część ciała. Umacniają się mięśnie kręgosłupa, ramion oraz karku. Wspomaganie się kijkami stabilizuje stawy oraz mięśnie, które je otaczają. Minimalnie obciąża stawy biodrowe i kolanowe, co jest szczególnie ważne u osób otyłych i starszych. Regularny trening zwiększa wydolność oddechową, przez co poprawia dotlenienie organizmu i zwiększa pobór tlenu o 20–58%. Lepsze dotlenienie poprawia zdolność myślenia i polepsza samopoczucie. Nordic Walking poprzez zwiększenie drożności i gęstości naczyń krwionośnych polepsza ukrwienie mięśni.

Rogers (bad. 1995) w swoich badaniach wykazał zwiększenie spalania tkanki tłuszczowej nawet o 40% (około 120 dodatkowych kcal na godzinę) przy prawidłowej technice chodzenia. Dlatego systematyczne „spacery z kijkami” w połączeniu z odpowiednim odżywianiem (dietą niskokaloryczną) pomagają pozbyć się niechcianych kilogramów. Aktywność fizyczna działa jak iskra zapłonowa przemiany materii, nakręca spalanie kwasów tłuszczowych i wzmacnia aktywność enzymów „pożerających” tłuszcze. Podczas treningów NW zaleca się utrzymywanie spokojnego tętna – 60–70% max. częstotliwości, ponieważ tkanka tłuszczowa spala się najlepiej przy niskiej częstotliwości tętna, po 20–30 minutach aktywności fizycznej. W takim tempie powoli kształtujemy sylwetkę i rozbudowujemy mięśnie. Dobrze ukrwione i wyćwiczone spalają kalorie również w czasie spoczynku.

Trening masuje jelita, a umocnione mięśnie brzucha utrzymują je razem tak, że stan napięcia tkanki jest odpowiedni, a trawienie przyspieszone. Szybkie i sprawne trawienie sprzyja odchudzaniu. Dodatkową zaletą jest likwidacja zaparć, które przyczyniają się do podrażnienia jelit i zatruć, jeśli treść pokarmowa zbyt długo zalega w jelitach.

Nordic Walking jest bardzo dobrą formą ruchu dla klubów ludzi odchudzających się, ponieważ daje poczucie przynależności do grupy oraz wsparcie i naturalną rywalizację, która motywuje do działania.

Podsumowując, spacer wspomagany kijkami jest coraz bardziej docenianą aktywnością fizyczną. Stanowi prostą i przyjemną formę odchudzania oraz rehabilitacji ortopedycznej, neurologicznej, kardiologicznej, pulmonologicznej i szeroko rozumianego zespołu metabolicznego. Może być uprawiany w każdym wieku, bez względu na sprawność fizyczną, w każdym miejscu i o każdej porze. 

Bibliografia

Jezierski R. Gimnastyka: zdrowie i sprawność, Arkot, Wrocław 2009, ISBN 978-83-60098-00-X
Corbin C.B., Corbin W.R., Welk K.A., Welk G.J. Fitness i Wellness, Kondycja, sprawność, zdrowie, ZYSK I SK-A, Poznań 2007, ISBN 978-83-7506-153-6
Wolek N. Jak poprawić kondycję i zdrowie, Bellona, Warszawa 2008, ISBN 978-83-11-10884-4
Jasiński R. (red.), Modelowanie sylwetki, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3712-8